در حال بارگذاری...
THERAPEUTIC JOURNAL
این نوشتهها آموزش نیستند؛ دعوتی هستند برای مکث و مشاهده.
برقراری پیوند عاطفی قبل از تولد
شاید شنیده باشید که میگن «با جنینتون حرف بزنید»، «براش موسیقی بذارید» یا «براش کتاب بخونید». خیلیها این رو فقط یک کارِ فانتزی یا حتی خرافه میدونن. اما آلیسیا لیبرمن در کتاب «ایجاد فضا برای نوزاد» نگاهِ متفاوتی داره. اون معتقدِ این کار، قبل از اینکه برایِ نوزاد مفید باشه، برایِ «ذهنِ ما» مفیده. این یک تمرینِ واقعی برایِ «حضورِ ذهنی» و شروعِ پیوندِ دلبستگیه.
کولهبار تجربیات کودکی در والدگری
شاید براتون پیش اومده باشه؛ وقتی به نوزادتون فکر میکنید، یکدفعه یک حسِ مبهمِ نگرانی یا حتی خشمِ بیدلیل به سراغتون میاد. دکتر آلیسیا لیبرمن در کتاب «ایجاد فضا برای نوزاد» به نکتهای اشاره میکنه که کمتر کسی دربارهاش حرف میزنه: ما هیچکدوم «خالی» واردِ مسیرِ مادری یا پدری نمیشیم. ما با یک «کوله پشتی» سنگین از تمامِِ تجربههایی که در کودکیِ خودمون داشتیم، واردِ این مسیر میشیم.
آمادگی برای والدگری
وقتی خبرِ اومدنِ یک نوزاد رو میشنویم، اولین چیزی که ذهنمون میره سمتش چیه؟ اتاقِ نوزاد، گهواره، کالسکه، لباسهایِ کوچیک و لیستِ وسایلِ بهداشتی. همهیِ ما دوست داریم این محیطِ فیزیکی رو براش گرم و نرم کنیم. اما دکتر آلیسیا لیبرمن در کتاب «ایجاد فضا برای نوزاد» به نکتهیِ عمیقتری اشاره میکنه: ما چقدر به همون اندازهای که به «اتاقِ فیزیکی» توجه کردیم، به «اتاقِ ذهنی»مون برایِ پذیرشِ این موجودِ جدید فکر کردیم؟
بارداری و آشتی با گذشته
شاید براتون پیش اومده باشه؛ وسطِ انتخابِ رنگِ اتاق یا خریدِ وسایلِ سیسمونی، یکدفعه یک خاطرهیِ خیلی قدیمی از کودکیتون زنده بشه. مثلاً یادتون بیاد که چقدر دلتون میخواست وقتی میترسیدید، کسی کنارتون باشه اما نبوده. یا یادِ سختگیریهایِ بیپایانِ والدِ خودتون بیفتید. این، اتفاقی نیست. دکتر آلیسیا لیبرمن در کتاب «ایجاد فضا برای نوزاد» میگه که بارداری، دورانِ «بازگشاییِ روانی» است؛ یعنی زمانِ بیداریِ تمامِ اون چیزی که سالها تویِ اتاقِ تاریکِ ذهنمون حبسش کرده بودیم.
والدگری و آسیبهای دوران کودکی
خیلی از والدینی که در کودکی تجربههایِ تلخ یا سختی رو پشت سر گذاشتن، وقتی نوبت به والدگریِ خودشون میرسه، با یک ترسِ بزرگ روبرو میشن: «نکنه من همونطوری رفتار کنم که با من رفتار شد؟» تحقیقاتِ تازهای که همین ژوئن ۲۰۲۶ منتشر شده، به یک نقطهیِ امیدوارکننده دست پیدا کرده. این پژوهش میگه این ترس، تنها یک حسِ منفی نیست؛ بلکه میتونه یک «انگیزه برای تغییر» باشه
یادگیری و نقش والدین در رشد کودک
شده تا حالا ببینید کودکتون درگیرِ یک بازیِ فکری یا یک تکلیفِ مدرسه شده و هیچی ازش نمیفهمه؟ اولش سعی میکنه، بعد دستوپا میزنه، و آخرش کلافه میشه و میگه: «اصلاً نمیخوام! خیلی سخته.» شاید اولین واکنشمون این باشه که خودمون وارد عمل بشیم و مسئله رو براش حل کنیم. اما تحقیقاتِ کلاسیک و خیلی مهمی که در ژورنالِ JCPP منتشر شده، به ما یاد میده که گاهی اون «کمکِ مستقیم»، بزرگترین مانع برایِ یادگیریِ کودکه.
سلامت روان و دنیای دیجیتال
روزها وقتی حرف از گوشی و اینترنت میشه، خیلی از ما والدین یکجور نگرانیِ مشترک داریم: «خیلی داره ازش استفاده میکنه.» اما تحقیقاتِ تازه که همین اواخر (ژوئن ۲۰۲۶) در ژورنال JCPP منتشر شده، نگاهِ ما رو به این موضوع تغییر میده. این تحقیق میگه اون چیزی که ما به اسم «اعتیاد اینترنتی» میشناسیم، برای همه یکسان نیست.
بیشفعالی (ADHD) و سلامت روان
خیلی وقتها بیشفعالی (ADHD) رو با «نقصِ تمرکز» یا «پرتحرکی» میشناسیم. اما واقعیت اینه که این فقط یک سمتِ ماجراست. تحقیقاتِ تازهای که همین چند روز پیش (ژوئن ۲۰۲۶) در ژورنال JCPP منتشر شده، نشون میده که دنیایِ عاطفیِ این افراد، بخشِ خیلی بزرگی از داستانِ زندگیِ اونهاست.
سلامت روان کودک
همیشه این سؤال بینِ متخصصها و والدین وجود داشته: چرا بعضی از بچهها وقتی به سنِ نوجوانی نزدیک میشن، دچارِ اضطراب یا افسردگی میشن و بعضیهایِ دیگه نه؟ آیا جوابِ این معما تویِ اسکنهایِ مغزیشونه؟ یا تویِ اون چیزی که هر روز تویِ خونه تجربه میکنن؟
سلامت نوجوان
نوجوانانی که از دردهای بدنیِ بیدلیل شکایت میکنند، گاهی نیاز به تحرک دارند. رابطهیِ ورزش، روابط اجتماعی و دردهایِ جسمی را در این مقاله بخوانید.
سلامت روان نوجوان
گاهی فکر میکنیم باید دنبالِ یک راهکارِ پیچیده یا بزرگ باشیم. اما پژوهشهایِ تازه که همین جولای ۲۰۲۶ منتشر شده، به ما نشون میده که گاهی پاسخ، تویِ سادهترین کارهایِ روزمرهست: تویِ خوابیدن، نشستن و تحرک داشتن