ABOUT
درباره
هر کودکی که وارد اتاق درمان میشود، تنها مجموعهای از رفتارها یا نشانهها نیست. پشت هر تجربه، تاریخی از رابطهها، هیجانها و تلاش برای سازگار شدن با جهان وجود دارد.
نگاه من به رواندرمانی
به همین دلیل، تلاش من در رواندرمانی پیش از آنکه یافتن پاسخی سریع باشد، نزدیک شدن به تجربهای است که کودک یا نوجوان در حال زندگی کردن آن است.
باور ندارم ذهن انسان را بتوان با چند برچسب، چند توصیه یا چند جمله ساده توضیح داد. روان انسان پیچیدهتر از آن است.
درمان نیز، بیش از آنکه اصلاح رفتار باشد، فراهم کردن فضایی است که در آن بتوان تجربه انسان را با دقت، کنجکاوی و احترام دید.
رویکرد درمانی
رویکرد اصلی من در رواندرمانی، روانپویشی، نظریه دلبستگی و نگاه رابطهای است.
این رویکردها برای من هویت نیستند؛ ابزارهایی هستند برای نزدیکتر شدن به تجربه انسان. تلاش میکنم از هر نظریه به اندازهای استفاده کنم که بتواند بخشی از واقعیت را روشنتر کند.
وفاداری من پیش از هر چیز به انسان است، نه به یک مکتب درمانی.
درباره من
من محمد صادق گلرو، فارغالتحصیل کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی از دانشگاه تهران مرکز هستم.
یادگیری کار بالینی را با سوپرویژن دکتر زرندی آغاز کردهام و هماکنون به عنوان ارزیاب و روانشناس تخصصی کودک و نوجوان در کلینیک روانپویشی آگاه فعالیت میکنم.
تمرکز اصلی کار من رواندرمانی کودک، نوجوان و رابطه والد–کودک است. بخش مهمی از مطالعات و فعالیت حرفهای من نیز به رشد هیجانی، دلبستگی، تحول روانی و بازسازی رابطه والد و کودک اختصاص دارد.
در این سایت چه خواهید خواند؟
نوشتههای این سایت برای ارائه نسخههای آماده یا توصیههای سریع نوشته نشدهاند.
هر نوشته تلاشی است برای دیدن دقیقتر یک پدیده انسانی؛ نه اثبات یک نظریه و نه ارائه پاسخی نهایی.
اگر پس از خواندن یک متن، احساس کنید تجربهای آشنا را از زاویهای متفاوت دیدهاید یا پرسش تازهای برایتان شکل گرفته است، این نوشته به هدف خود نزدیک شده است.
ارزشهایی که به آنها پایبندم
- کنجکاوی به جای قضاوت
- فهم به جای نصیحت
- مسئولیت به جای سرزنش
- پیچیدگی به جای سادهسازی
- رابطه به جای فردگرایی افراطی
- فروتنی معرفتی به جای قطعیت
ذهن انسان مسئلهای نیست که حل شود؛
تجربهای است که باید با دقت، کنجکاوی و احترام به آن نزدیک شد.