در حال بارگذاری...
CATEGORY
۲۲ مقاله
شاید این صحنه براتون آشنا باشه: مادری که زیر بار سنگین نگاههای سنگین اطرافیان، انتظارهای سنتی و فشارهای خستهکننده زندگی روزمره، احساس میکند هر قدمی که برای تربیت فرزندش برمیدارد با قضاوت دیگران روبهروست.
شاید این صحنه براتون آشنا باشه: مادری که در خلوت خود به نحوه بزرگ شدن توسط والدینش فکر میکند و با وجود تمام عشقش به نوزاد در راه، از این میترسد که مبادا ناخواسته همان روشهای تلخ گذشته را تکرار کند.
شاید این صحنه براتون آشنا باشه: مادری که نیمههای شب با قلبی تپشان از خواب بیدار میشود و به این فکر میکند که آیا واقعاً توانایی مراقبت از فرزندی را که در راه دارد، خواهد داشت یا نه.
شاید این صحنه براتون آشنا باشه: مادری که در ماههای انتظار برای ورود فرزندش، به جای حس شیرین مادری، با موجی از ترسها، خاطرات تلخ گذشته و اضطرابهای مبهم از آینده دستوپنجه نرم میکند.
شاید این صحنه براتون آشنا باشه: مادری که زیر بار سنگین خستگی و دلتنگیهای خاموش روزگار، کنار گهواره نوزادش نشسته و در حالی که به گریههای کودک نگاه میکند، حس میکند هیچ راهی برای فهمیدن نیازهای او ندارد.
شاید این صحنه براتون آشنا باشه: مادری خسته وسط کارهای خانه ناگهان متوقف میشود، با لبخند به بازی کردن کودکش خیره میشود و اجازه میدهد تا طعم آن لحظه آرامش تمام وجودش را پر کند.
شاید این صحنه براتون آشنا باشه: کودکی با بیقراری و گریه روی زمین نشسته و والد به جای خشمگین شدن، با آرامش خم میشود تا بفهمد پشت این طوفان کوچک چه نیازی نهفته است.
شاید این صحنه براتون آشنا باشه؛ بعد از یک روز پرکار و خستهکننده، تو فضای خانه سنگینی تنشهای بین زوجین حس میشه و ناخودآگاه نگران این میشیم که این حالوهوا چه تأثیری روی بچهها میذاره.
شاید این صحنه براتون آشنا باشه: مادری با آرامش دستش را روی شکم میگذارد و پدری که با دغدغه و شوق، آیندهای امن را برای فرزندی که هنوز به دنیا نیامده تصویر میکند.
شاید این صحنه براتون آشنا باشه: مادری با چشمان نگران به نوزادش نگاه میکند و در دل تمنا میکند که هیچگاه سایه تلخ روزهای کودکی خودش روی زندگی این فرشته کوچک نیفتد.